Header2.png

VikiSosyalizm'den Bildirimler Alabilirsiniz!
Bunun için sağ alt köşedeki kırmızı beyaz çan sembolüne tıklayınız

Baba Erdoğan

VikiSosyalizm sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara
Baba Erdoğan(Babil)

Baba Erdoğan, 17 eylül 1990 'da girdiği silahlı çatışmada hayatını kaybeden TKP(ML) genel sekreter yardımcısı.

Çocukluk yılları

Baba Erdoğan nüfus kayıtlarına göre 2 Ocak 1960 tarihinde Dersim'in Hozat İlçesine bağlı bir dağ köyü olan Sırtkan'da (yeni adı Yüceldi) doğdu. Yoksul bir Kürt ailesinin 8 çocuğundan 6.sı idi. Çocukluk yılları 38 İsyanının anılarını dinlemekle geçti. Anne tarafından dedesi olan İbrahime Dıle isyan döneminde katledilmişti. Baba tarafından dedesi olan Gırdan ise yörede cesareti ve yiğitliğiyle tanınan, 1910' lu yıllarda aşiret savaşlarında hayatını kaybetmiş bir savaşçıydı. Dedelerinin ve İsyan döneminin anılarını dinleyerek büyüyen Babil(Aile içindeki gerçek ismi) , köylerinde ilkokulun 1968'de açılmasıyla okula başlar. Kendisinden büyük olan ağabeyleri hem iş hemde üniversite eğitimlerinden dolayı başka şehirlere yerleştiklerinden dolayı, Babil hem okula gider, hemde köydeki günlük işleri yaparak, tarlada ekin biçer, dağlarda çobanlık yapar.[1]

Babil ilkokulu köyünde bitirdikten sonra 1973'de Elazığ'da ki büyük ağabeyinin yanına giderek ortaokula başlar. Gittiği ortaokul eski adıyla Devrim Ortaokulu diye bilinen, faşistlerle mücadelenin yoğun olduğu bir okuldur. Babil burada ilk kez devrimci düşüncelerle tanışır. Dev-Genç 'e sempati duymaya başlar. Bu dönemde spora olan merakından dolayıda boks kurslarına başlar. [1]

Gençlik yılları

Babil 1976'da ortaokulu bitirdikten sonra, liseyi okumak için Erzurum Horasan'da lise öğretmeni olan diğer ağabeyinin yanına gider. Buraya gittikten kısa bir süre sonra ağabeyinin evinin faşistler tarafından silahla taranmasından sonra, ağabeyinin tayini İstanbul'a çıkar. Babil'de ilk kez geldiği İstanbul'da, Güngören'de ki İzzet Ünver Lisesine kaydını yaptırır. Bu dönemde bazen Lise öğretmeni olan ağabeyinin evinde kalırken, daha çok Üniversite öğrencisi olan diğer ağabeyinin kaldığı yurt olan Site Öğrenci Yurdunu kendine mekan eder. Burada İstanbul Üniversitesi öğrencisi olan ağabeyi ve çevresindeki devrimci arkadaşlarından etkilenerek Dev-Genç sempatizanı olarak geldiği İstanbul'da İbrahim Kaypakkaya'nın düşünceleriyle tanışır. Babil kanlı 1 Mayıs 1977 olaylarında Taksim Meydanında partizan saflarındaki yerini alır. Lise 2 ve 3. sınıfı okumak için tekrar Hozat'a döndüğünde Babil artık İbrahim Kaypakkaya'nın düşüncelerine inanan kararlı bir Partizan'dır.[1]

Karizmatik kişiliği ile doğallığını ve şakacı yanını birleştirince gençlik içerisinde sevilen bir önder olarak sivrilir. Babil liseyi okurken, bir yandan köy işlerini yaparken, diğer yandan eylemden eyleme koşturur. Bu dönemde 1977 sonbaharında annesini kaybeder. Daha sonra evlenir. Liseyi 1979 yılında bitirmesiyle, artan sorumlulukları gereği köye yerleşir. Bir yandan köy işleri ile uğraşırken diğer taraftan ileri sempatizan olarak aktif faaliyette bulunur. Deşt Toprak İşgali, Tunceli'de ki olaylı 1 Mayıs Eylemi gibi dönemin meşhur eylemlerinde yeralır. Köyde yaşadığı için gerillayla içiçedir. Çok sevdiği yoldaşlarından biri olan Orhan Bakır'ın Karakoçan'da şehit düşmesinden hemen sonra doğan oğluna Orhan adını verir. İleri Sempatizan olarak üzerine düşen tüm görevleri fazlasıyla yerine getirir.[1]

1981'deki 2.Konferansın Hozat'ın bir dağ köyünde yapılmasında emeği geçer. Konferans boyunca kendisine verilen görevleri başarıyla yerine getirir. Sonrasınada ise tüm ülkeye 12 Eylül karanlığının çöktüğü bir dönemde Babil içinde sıkıntılı dönemler başlar. Bu arada ikinci oğluda dünyaya gelmiştir. Ekonomik sıkıntılar onu büyük şehirlere sürükler. Elazığ, İstanbul gibi şehirlerde kahvelerde, lokantalarda, kömür ocaklarında çalışır. Bir ağabeyi cezaevindeyken, kendiside 1 Mayıs 1980 Tunceli olaylarından dolayı hakkında tutuklama kararı olduğu için aranır durumdadır. Bu dönemde gerillaya katılma talebi 2.MK tarafından reddedilir ve o dönemde birçok ileri sempatizan gibi MK kararıyla devlete askerlik yapmaya gönderilir.[1]

981- 1984 yılları arasında Babil'in yaşamında farklı şehirlerde işçilik, cezaevi süreci ve askerlik gibi olaylar yeralır. Daha sonra tekrar köye döner. Bu dönemde herkesin daha geriye çekildiği bir dönemde O daha ileriye doğru atılır, aynı zamanda Parti Aday Üyesi'dir. Artık evden daha sık ayrılmakta ve birkaç gün boyunca dönmemektedir. Yerleşik milis olarak dönem dönem eylemlerde de yer almaktadır. 1985 kışında Hozat İlçe Merkezinde bir ihbarcının cezalandırılması olayından sonra aranır duruma düşünce, artık hiçde yabancısı olmadığı dağlar onun için artık bir mesken olur. Babil artık gerilladır.[1]

Gazete Haberi
Grup Munzur - Baba'nın türküsü

Mücadele yılları

1985 yazında gerillaya katılan Babil, bir yandan askeri yönüyle sivrilirken, diğer taraftan siyasi olarak hızla gelişir. Konferans tartışmalarının yoğunlaştığı bu dönem, aynı zamanda kırsalda ağır kayıplarında yaşandığı bir dönemdir. 1987 yılında TKP(ML) içinde DABK - Merkez ayrımı yaşandığında, Babil DABK kanadından yana tavrını koyarak, 1987 Eylül'ünde DABK yönetim kadrosu içerisinde, DABK Sekreter Yardımcısı olarak yerini alır. Daha sonraki süreçte bölge komutanlığını üstlenerek 1980 sonrası sadece ihbarcı cezalandırmaktan ve sürekli kayıp vermekten ibaret olan gerilla pratiğinde sıçrama yaratır. 1987 sonbaharında Hozat Cezaevi Baskını, Çemişgezek Askerlik Şubesi Baskını, Seçim sandıklarının imha edilmesi gibi başarılı eylemlere imza atar. 1987 Aralık sonlarında, 12 Eylül sonrası sessizliğin hüküm sürdüğü şehirlerdeki bu sessizliği kırmak ve TKP(ML) 'nin adını duyurmak için Manuel Demir'in yanına Marmara Bölgesine gelir.[1]

10 Ocak 1988'de ki Kandıra 196.Piyade Alayı'nı silah olarak yanlarında sadece bir tabanca olan bir gerilla birliği ile basar. Gece girdikleri alayda askerleri ve subayları teslim alarak silahara el koyarlar. Bir birlik silahları alıp yola çıkarken, Babil'in komutasındaki diğer birlik, zaman kazandırmak için Alay'da kalırlar ve kendisi baskın sırasında ayağından yaralanmasına karşın asker ve subaylara kötü davranmadan, onlara birkaç saat boyunca devrim ve parti propagandası yaparlar. Bu olay o zamana kadar devrimcileri tanımayan askerleri öyle etkilerki, sonraki süreçte mahkemelere tanık olarak çağrıldıklarında, mahkeme salonunda Babil'i teşhis etmiyeceklerdir. Salon dışındada Babil'in yakınlarına ona duydukları saygıyı dile getireceklerdir. Ocak ayı sonunda, başka bir eylem sonrası yakalanan bazı sempatizanların çözülmesiyle başlayan operasyon, TKP(ML) MK Üyesi Manuel Demir'in kurşuna dizilerek katledilmesi ve Baba ERrdoğan'ın yakalanmasıyla sonuçlanır. Babil yakalandığı ilk günlerde, gözaltında olduğu kabul edilmez ve bir hücre evinde çıkan çatışma sonrası ağır yaralı olarak kaçtığı yönünde günlük gazetelerin başsayfalarında uydurma haberler çıkar. Böylece Manuel gibi Babil'i de öldürmek için zemin oluşturulmaya çalışılır. Emniyette de kendisine Manuel gibi katledileceği söylenir. Bu dönemde gerek ailesi, gerekse yoldaşları, yurt içinde ve yurt dışında aktif bir kampanya başlatarak, Baba Erdoğan'ın gözaltında kaybedileceğini basına ve kamuoyuna çeşitli eylemliliklerle, işgallerle taşırlar. Böylece İstanbul Emniyeti Babil'in ellerinde olduğunu açıklamak zorunda kalır. Daha sonra ise cezaevi süreci başlar.[1]

Babil emniyet ve sonrası mahkeme sürecinde önderi İbrahim Kaypakkaya gibi aktif direnme ve savunma çizgisini benimseyerek, karşı devrim güçlerine karşı TKP(ML)' yi savunmuştur. Cezaevi sürecinde sadece kendi yoldaşlarının değil, aynı zamanda diğer devrimci yapılarında saygısını ve güvenini kazanmıştır. O dönem devrimci tutsakların 2 temsilcisinden biri Babil, diğeri ise Devrimci Sol'dan Bedri Yağan'dır. Cezaevine girer girmez Babil hemen firar çalışmalarınada başlar. Başarısızlıkla sonuçlanan birkaç tünel girişiminden sonra İdare tarafından gardiyanlara zimmetlenir. Firar çalışmalarının yanısıra Parti sorunlarıylada aktif olarak uğraşır. 1989'da yapılan DABK 3.Konferansında fahri MK Üyeliğine seçilir. Bu dönemde MK' ne ulaştırdığı yazılarında TKP(ML) güçlerinin birleşmesi için aktif çalışır. Bir taraftanda "Bir Dersim Yetmez, Hedef Bin Dersim" olmalı şiarıyla Karadeniz Bölgesinin gerilla mücadelesine açılması için altyapı çalışmalarına başlar.[1]

1990 Mayıs'ında Devrimci Sol'un örgütlediği bir firar eylemiyle, aralarında MK Üyesi İbrahim Erdoğan'ın da bulunduğu 4 Devrimci Sol Önderi ile birlikte, devletin sırrını çözemediği bir yöntemle Bayrampaşa Cezaevinden firar ederler. Babil, Dersim'e ulaştığında, devlet güçleri onun firarından bile habersizken, O, 1 Haziran 1990'da Ovacık Çalbaşı Köyünde, Bir Yüzbaşı komutasındaki askeri birliğin köy içinde kuşatılması eylemine komuta eder. Devlet güçleri öyle acizleşirki, gün boyunca köylüleri kendilerine siper ederek, köyevlerinin dışına çıkamazlar. Babil, Dersim köylüleri tarafından öylesine çok sevilen bir gerilladır ki, cezaevi firarı sonrası gittiği 42 Köyde kendisine kurban kesilerek karşılanmıştır.[1]

Haziran 1990'da yapılan TKP(ML) MK Olağanüstü toplantısında Genel Sekreter Yardımcılığı ve MK - SB Üyeliğine atanır. Babil hiç vakit kaybetmeden, Ağustos 1990'da, cezaevindeyken altyapı çalışmalarını başlattığı Karadeniz Bölgesine geçiş yaparak, gerilla mücadelesini başlatır ve TKP(ML) tarihinde bir ilke imza atar, Bu bölgede kısa sürede gerilla birliğini oluşturarak, bir aylık bir süre içerisinde, Sivas ve Tokat'da yol kesme, kimlik kontrolu ve parti propagandası yapma, devlet şantiyelerini basarak dinamit gibi araç ve gereçlere el koyma gibi eylemliliklere komuta eder. Gerilla birliğine yeni katılımlar olmasına karşın, silahlanma sorunu vardır. Birliğin bütün teçhizatı bir uzun namlulu silah ve birde tabancadan ibarettir. Bu silahlanma sorununu çözmek için 16 Eylül 1990'da Tokat - Almus - Gümelönü Köyü Karakolu'nu basar. Bir astsubayın öldüğü,bir askerin yaralandığı bu baskın Babil'in de son baskınıdır. Babil yaralı olarak yoldaşları tarafından karakoldan uzaklaştırılır.[1]

İlk yapılan açıklamalarda Babil'in tek başına karakola girip, askerleri teslim aldıktan sonra, arka tarafta saklanan bir subay tarafından vurulduğu ve ilerleyen saatlerde 16-17 Eylül gecesi kan kaybından şehit düştüğüydü. 1996 yılında KHK sonrası MK tarafından yapılan yeni bir açıklamada ise Babil'in karakol içinde askerleri teslim aldıktan sonra kodadı Laz Nihat olan ajan [kaynak belirtilmeli] Enver Doğru tarafından sırtından vurulduğuydu.[1]

1960'da Hozat'ın bir dağ köyünde dünyaya gözlerini açan Babil, 21 Eylül 1990'da yine kendi köyünde kalabalık bir kitlenin katılımıyla, sloganlar eşliğinde, köyün karşısındaki Munzurlara karşıdan bakan yüksek bir tepenin doruğunda toprağa verilir.[1]

Baba Erdogan'ın anısına yazılan şiir

DÜŞEN YİĞİDİME... 
Kara günün kızıl haberini duydum 
Sarsılarak seninle vuruldum 
Vurmuşlar 
Vurulmuşum 
Ciğerimden 
Kızıl kan toprağı öpmüş 
Vay beni beni 
Derler ki Baba vurulmuş 
Üç gündür toprağa vereli 
Vurulan ben olaydım 
Aldığın her kurşun bana geleydi 
Ben öleydim 
Bilirsin 
Acın büyük, her yürek dayanmaz 
Yıkılır mahfolur, ateşte yanar 
Kavrulur 
Vay ki şirindir 
Vay ki güzeldir 
Vay ki tazedir 
Vay ki canlıdır 
Vay ki sıcaktır 
Derim ya, taş olsa da yürek 
Diyardan diyara alır başını gider 
Dersim'e sevdalanır 
Munzur'a tırmanır 
Alır başını gider 
Duvarla örülü zindan kapısını aralar 
Yoldaş sıcaklığıyla kucaklar içindekilerini 
Göz yaşı olur hatıran 
Sele karışıp ırmaklaşır 
Yayılır dört bir yanına ülkenin 
Yollara koyulur sınırları aşar 
İşiten ağlar, irkilerek sarsılır 
Ardından kin olur iktidara 
Sevda sana 
Devrim daha çok yeşerir 
Baba'lar ölmez 
ölümsüzleşir... 
Nurettin Aslan
Ocak 1991 [2]

Kaynakça