Header2.png

VikiSosyalizm'den Bildirimler Alabilirsiniz!
Bunun için sağ alt köşedeki kırmızı beyaz çan sembolüne tıklayınız

Dünya devrimi

VikiSosyalizm sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara

Dünya devrimi, örgütlü işçi sınıfının bilinçli devrimci eylemi yoluyla tüm ülkelerde kapitalizmi devirmesini öngören Troçkist kavramdır. Bu devrimlerin eşzamanlı olarak gerçekleşmesi gerekmez, ancak yerel koşullar devrimci bir partinin burjuvanın sahipliğini ve yönetimini başarıyla yerine getirmesine engel olarak üretim araçlarının toplumsal mülkiyetine dayalı bir işçi devleti kurmasına giden sürece ihritaç vardır. Troçkizm gibi Marksist akımlarda, sınıf mücadelesinin esas olarak uluslararası niteliği ve küresel kapsamın gerekliliği, bir ülkede sosyalizmin başarısızlığının kritik unsurları ve baş açıklamasıdır.

Bu tür uluslararası yönelimli devrimci sosyalizmin nihai hedefi, dünya sosyalizmi ve daha sonra vatansız komünizmi elde etmektir.[1][2]

Komünist Hareketler

Rusya'da 1917 Ekim Devrimi, Avrupa'da, özellikle de Alman Devrimi, Macar Devrimi, Biennio Rosso ve kısa süren Finlandiyalı Sosyalist İşçi Cumhuriyeti ile Finlandiya'daki devrimci savaşa yol açan devrimci bir dalga yarattı ve bu dalganın zaferleri erken aşamalarında Sosyalizme önemli bir başarı getirdi.

Özellikle 1918-1919 yıllarında kapitalizmin yakında Avrupa kıtasından sonsuza dek süpürülmesi makul görünüyordu. O dönemde Avrupalı ​​güçlerin Dünya'nın toprak yüzeyinin çoğunluğunu kontrol ettiği gerçeği göz önüne alındığında, böyle bir olay kapitalizmin sadece Avrupa'da değil, her yerde sonu anlamına gelebilirdi. Buna ek olarak, Mart 1919'da kurulan Komintern, Rus İç Savaşı'ndan sonra dünyada çeşitli ülkelerden komünistin bağımsız bir uluslararası örgütü olarak işe başlamış ve dünya çapında kapitalizmin devrilmesini koordine eden bir ajansa dönüşmüştür.

Dünya devriminin bu kadar yakın olduğu ihtimaliyle, Marksistler ezici bir iyimserlik duygusu hakimiyeti altına girdiler, sonunda ise dünya devriminin o kadar da yakın olmadığı ortaya çıktı. Avrupa devrimleri tek tek ezildi, sonunda Rus devrimcileri kendilerini tek kurtulan olarak gördüler. Rusya gibi azgelişmiş ve tarımsal bir ülkenin, Avrupa'nın sanayileşmiş bölgelerinde başarılı devrimci hükümetlerin yardımıyla sosyalizm inşa edebilecekleri fikrine dayandıkları için, böyle bir yardımın olmadığı açık bir hale geldiğinde kendilerini kriz halinde buldular. Bu dönemden sonra Bir ülkedeki sosyalizm fikri yaygınlık kazanmaya başladı.

Bu dönemden sonra ve günümüze kadar olan uluslararası durum, bir daha dünya devrimine pek yaklaşmadı. Komintern, 1930'larda, Avrupa'da faşizm büyüdükçe, hemen devrim yerine liberal kapitalistlerle faşizme karşı bir Halk Cephesi kurma yolunu seçti. 1943'deki İkinci Emperyalist Paylaşım Savaşı'nın ardından ise Komintern Sovyetler Birliği tarafından batılı devletlerin baskısı sonucu dağıtıldı.

II. Emperyalist Paylaşım Savaşı'ndan sonra

İkinci Emperyalist Paylaşım Savaşı sonrasında Avrupa'da yeni bir devrimci dalganın oluştuğu görüldü, ancak bu I. Emperyalist Paylaşım Savaşı'nın tetiklediği kadar güçlü değildi. Yunanistan, Fransa ve İtalya gibi ülkelerdeki komünist partiler savaş sırasında anti-faşist direniş hareketlerinin liderliğini yaptıkları için önemli prestij ve halk desteği elde ettiler. Bu nedenle seçimlerde önemli başarılar elde ettiler ve 1940'ların sonlarında yapılan hemen hemen tüm seçimleri ikinci sırada tamamlandılar. Ancak, hiçbiri bir hükümet kurmayı başaramadı. Bununla birlikte, Doğu Avrupa'daki Yugoslav Partizanları gibi hareketler SSCB'den bağımsız hareket ederek tek ülkede sosyalizm fikrinden bağımsız bir yol çizmişlerdir.

1960'larda ve 1970'lerin başında, Çin Kültür Devrimi, Sivil Haklar Hareketi, Yeni Soldan Sivil Haklar Hareketi, Siyah Panter Partisi ve benzer silahlı / ayaklanma dışı "Kurtuluş Cephesi" gruplarının militanlığı, Yeni Sol'un kurulmasıyla birleşince Dünya ve işçi hareketi içinde bir süredir yeniden dirilen bir miktar bile olsa, sanki bir dünya devriminin mümkün olmadığı fikrinden uzaklaşıldı ve Dünya devrimi mümkün görüldü. Bu süreçte tüm dünya devrimcilerinde ortak bir ifade vardı: "Doğu Kızıl ve Batı Hazır". Bununla birlikte, bu devrimci dalga, 1970'lerin ortalarında azaldı ve 1980'ler ve 1990'larda sönümlendi. Aynı dönemde Çin'deki ve Vietnam'daki serbest piyasa ekonomisine geçiş tüm dünyada sosyalizmin büyük bir yenilgi aldığı sonucunu doğurdu.

Marksist teori içinde, Lenin'in emek aristokrasisi ve emperyalizmi tanımlaması konusundaki düşüncesi ve Troçki'nin deforme olmuş işçi devleti ile ilgili teorileri ayrı ayrı, günümüze kadar dünya devriminin niçin gerçekleşmediği konusunda birçok açıklama yapıyor . Bununla birlikte, İlerici İşçi Partisi (Amerika Birleşik Devletleri) gibi bir çok grup, dünya çapındaki komünist devrim amacını hala açıkça ifade etmektedir.

 :Devrimler, tarihin lokomotifleridir.

- Karl Marx[3]

Kaynakça

  1. The Theory of Proletarian Dictatorship and Scientific Communism by Bukharin
  2. The State and Revolution — Chapter 5
  3. Stalin in Power: The Revolution from Above 1928-1941 by Robert C. Tucker, W. W. Norton & Company, 1992, ISBN 0-393-30869-3, pg 608