Header2.png

VikiSosyalizm'den Bildirimler Alabilirsiniz!
Bunun için sağ alt köşedeki kırmızı beyaz çan sembolüne tıklayınız

Köylü sınıfı

VikiSosyalizm sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara
Buğday tarlasında çalışan bir köylü

Köylü ya da Köylü sınıfı, üretim araçlarıyla olan ilişkisi göz önüne alındığında tarım alanında faaliyet gösteren dağınık bir sınıf. Tarihsel olarak çoğunluğu proletaryanın saflarına geçerken bir kısmı toprak ağası olabilmektedir.

Ekim Devrimi'nde köylü ayaklanmaları

Ekim Devrimi'in tayin edici olayları kentlerde meydana gelmiştir. Fakat buna karşın kır proletaryası tamamen sessiz değildir. Ekim Devrimi'nden önceki iki üç yıl boyunca, köylülerle toprak sahipleri arasındaki ilişkiler son derece şiddetlenmiş, sürekli “anlaşmazlıklar” alevlenmiştir. 1905 ilkbaharından itibaren kırdaki kaynama, ülkenin farklı bölümlerinde farklı şekillere bürünerek tehdit edici boyutlara ulaşmıştır. [1]

Ekim Devrimi'nde köylü ayaklanmasının başlıca üç bölgesi vardı; Kaynak hatası Geçersiz <ref> etiketi; isimsiz reflerin içeriği olmalı

  1. İmalât sanayiinin hatırı sayılır ölçüde gelişimiyle göze çarpan kuzey
  2. Toprak açısından nispeten zengin güneydoğu
  3. Acınacak durumdaki sanayinin toprak yoksulluğunu daha da şiddetlendirdiği orta bölge.

Bununla birlikte köylü hareketinin, dört temel mücadele biçimi geliştirdiği ve her bir bölgenin ekonomik koşullarına uyarlanarak tüm ülkeye Rusya'ya belirtilmektedir; Kaynak hatası Geçersiz <ref> etiketi; isimsiz reflerin içeriği olmalı

  1. Toprak sahiplerinin topraklarından atılması eşliğinde topraklarının ele geçirilmesi ve kendi kullanımları için köylülerin erişebileceği toprakları genişletmek amacıyla bunların malikanelerinin tahrip edilmesi
  2. Açlık felaketine uğrayan köylerin acil ihtiyaçlarının karşılanması için tahıla, sığırlara ve samana el konulması ve ormanların kesilmesi
  3. Toprak kiralarında indirimi ya da ücret artışını hedefleyen bir grev ve boykot hareketi
  4. Askere alınmaların veya vergi ve borç ödemelerinin reddi.

Maoizm ve köylülük

Mao Zedong, Marksizm-Leninizm kapsamında devrimin öncü güç kaynağı olarak tanımlanan sanayi proletaryasının dışında köylülüğün ihmal edildiğine vurgu yapmıştır. [kaynak belirtilmeli] Proletarya partisi'nin öncülüğünde kırsal alanda verilen önce halk savaşı teorisi bu şekilde geliştirilmiştir. Mao, özellikle ülkenin çoğunluğunu köylülerin oluşturduğu durumlarda sosyalizmin ilk evrelerinde bu stratejinin geçerli olduğunu savunmuştur. Diğer marksist ideolojilerin tersine Maoizm, gerilla savaşı teorisi ile askeri doktrini de içerecek şekildedir.

Çin Devrimi döneminde nüfusunun önemli bir bölümü köylüydü. İşçi sınıfı ise birkaç büyük kentte çok sınırlı sayıda mevcuttu. [kaynak belirtilmeli] Bu somut durum içerisinde Avrupa'daki gibi işçi sınıfının çoğunlukta olmadığı Çin'de işçilerin tek başlarına iktidar mücadelesi vermesi mümkün değildi. Bunu gören Mao, köylü sınıfının gücüne dayanan ancak işçi sınıfının "ideolojik öncülüğüne" dayanan bir mücadeleyi savundu. [kaynak belirtilmeli] Buna göre işçi sınıfı Çin'de gelişmediği için kısıtlı bir güce sahipti. Köylü sınıfı ise toplumun çoğunluğunu oluşturduğu için etkin bir güçtü. Mao bu somut koşullar altında şehirlerde işçi sınıfının gerilla örgütlenmesinin başarısızlığa uğrayacağını bu sebeple yine işçi sınıfının "ideolojik önderliğine" dayanan bir köylü gerilla örgütlenmesi kurdu. Çin'deki kapitalizmin sadece merkezde güçlü olduğu ve çevrede etkili bir güce ulaşamadığı için mücadele çevreden merkeze doğru olmalıydı. Mao, Çin'in çevrelerinde köylü gerilları ile başlattığı mücadele genişleyerek merkeze dayandı ve Çin Devrimi gerçekleşti.

Görüşler

Lenin

Lenin köylülüğü şu şekilde tanımlamaktadır; [2]

« :Köylü, kapitalist bağımlılığın karmaşık ağına ücretli işçiden daha çok bağlanmış ve karışmıştır. "Oldukça iyi kazanabildiğinden" dolayı, kendisini bağımsız sanır; ama aslında var olabilmesi için ücretli işçiden daha çok çalışmak (sermaye için) zorundadır. »

Köylü sınıfının kurtuluşunu proletaryaya verecekleri destekte gören Lenin bu konuyu şu şekilde açıklamaktadır; [2]

« :Bir ticarethanesi olan ve burjuva toplumunda kendine yer yapan köylü, proletaryaya değil de burjuvaziye doğru yönelmek zorundadır; ücretli işçilerin sınıf mücadelesine doğru yönelmeyip, bir mülkiyet sahibi ve patron durumunu güçlendirmek için çabalamalıdır ki bunlar aslında burjuva ekonomistlerinin teorisidir. ... Köylüye, proletaryanın ve özellikle de ücretli işçilerin hareketine katılmaktan başka hiçbir kurtuluşları yoktur. »

Stalin

Stalin köylülük hakkında şunları belirtmektedir; [3]

 :Sorun şudur: Varlığının belirli koşullarından dolayı köylülükte var olan devrimci potansiyel tükenmiş midir, yoksa tükenmemiş mi­dir, ve eğer tükenmemişse, bu potansiyelden proletarya devrimi için yararlanmaya, köylülüğü, onun sömürülen çoğunluğunu, Batı'daki bur­juva devrimlerinde ve bugün halen olduğu gibi, burjuvazinin yedek gücü olmaktan çıkarıp, proletaryanın yedek gücü, onun müttefiki ya­pabilmek için gerekçeli bir umut var mıdır?

Leninizm, bu soruya olumlu yanıt verir, yani köylülüğün çoğunlu­ğunun saflarında devrimci potansiyelin var olduğu görüşünü savunur ve bunlardan proletarya diktatörlüğünün çıkarları doğrultusunda yarar­lanılabileceği görüşündedir. Rusya'daki üç devrimin tarihi, Leninizmin bu doğrultudaki sonuçlarım tamamıyla doğrular.

Bundan şu pratik sonuç çıkar ki, köylülüğün emekçi kitleleri köle­liğe ve sömürüye karşı mücadelelerinde, baskıdan ve sefaletten kurtul­ma uğrundaki mücadelelerinde desteklenmek zorundadır. Bu elbette ki, proletaryanın her köylü hareketini desteklemek zorunda olduğu anlamına gelmez. Burada sözkonusu olan, köylülüğün; proletaryanın kurtuluş hareketini doğrudan ya da dolaylı olarak ilerleten, proletarya devriminin değirmenine şu ya da bu şekilde su taşıyan ve köylülüğü işçi sınıfının yedek gücü ve müttefikine dönüştürmeye yardım eden hareketlerinin ya da mücadelelerinin desteklenmesidir.

Ayrıca bakınız

Kaynakça

  1. Lev Troçki, Köylü Ayaklanmaları, Ekim 1909
  2. 2,0 2,1 Lenin, Tarımda Küçük Üretim, Pravda No: 5, 18 Temmuz 1913
  3. Stalin, Leninizmin Temelleri Üzerine, 1924